Archive for the ‘Science we create’ Category

The Forest Genetics Laboratory has a new site, where our contributions in conferences and meetings can be found. Posters, presentations and full papers can be downloaded in pdf format or as picture files. Most presentations can be viewed via Slideshare.

http://utopia.duth.gr/~apapage/Lab/conferences.html

Το Εργαστήριο Δασικής Γενετικής κοινοποιεί μια νέα ιστοσελίδα που περιέχει όλες τις συμμετοχές του εργαστηρίου σε συνέδρια και συναντήσεις από το 2002 μέχρι σήμερα. Πρόκειται για πόστερ, παρουσιάσεις και πλήρεις εργασίες που μπορείτε να δείτε μέσω του slideshare ή να κατεβάσετε σε μορφή pdf ή εικόνας.

Advertisements

Παρουσίαση από το συνέδριο της ΕΕΕΓΒΦ στην Ορεστιάδα το 2006. Παρουσιάζεται μια ιδέα για μέτρηση των επιπέδων ομομειξίας με μια “διόρθωση” των δεδομένων ετεροζυγωτίας σε δύο γενιές.

Από τις παλιές πρώτες επικοινωνίες του εργαστηρίου.

Image Δασολογικό Συνέδριο στη Δράμα (2005).

Η γενετική ποικιλότητα των δασικών ειδών είναι ιδιαίτερα σημαντική για την προσαρμογή των δασικών πληθυσμών στο ολοένα μεταβαλλόμενο περιβάλλον τους. Η μεταφορά της γενετικής ποικιλότητας από τη μία γενιά στην άλλη διασφαλίζει την προσαρμοστικότητα των δασικών πληθυσμών στο διηνεκές. Το σύνολο των σπόρων που παράγεται από έναν πληθυσμό δασικών φυτών έχει συγκεκριμένη γενετική δομή, που εξαρτάται από τη γενετική ποικιλότητα των δέντρων  γονέων και από το αναπαραγωγικό σύστημα. Οι ως τώρα έρευνες του αναπαραγωγικού συστήματος των δασικών ειδών έχουν γίνει κυρίως θεωρώντας την απόσταση μεταξύ των δέντρων ως την πιο βασική παράμετρο επηρεασμού της ικανότητας σταυρογονιμοποίησης των δέντρων σε μια συστάδα. Στην παρούσα εργασία εξετάζονται δύο περιπτώσεις, όπου η απόσταση δρα διαφορετικά. Στο μεσογειακό κυπαρίσσι  (Cupressus sempervirens) βρέθηκε μείωση της ικανότητας σταυρογονιμοποίησης σε αραιές συστάδες, σε σχέση με άλλες πιο πυκνές, ενώ αντίστροφα στον ίταμο (Taxus baccata) η μεγάλη απόσταση των δέντρων σπορέων από τα αρσενικά δέντρα συνέβαλε στην αύξηση της σταυρογονιμοποίησης. Η διαφορά αυτή ανάμεσα στις δύο περιπτώσεις οφείλεται σε άλλους ενδοσυσταδικούς παράγοντες, πλην της απόστασης, όπως είναι η μείξη των ειδών σε ένα δάσος και η ηλικία και το μέγεθος των δέντρων. Χρειάζεται λοιπόν να θεωρήσουμε ένα σύνολο παραγόντων, προκειμένου να περιγράψουμε τη δυνατότητα ενός πληθυσμού να μεταφέρει τη γενετική του ποικιλότητα στην επόμενη γενιά. Η πληροφορία αυτή είναι ιδιαίτερα σημαντική για την επιλογή δέντρων για συλλογή σπόρων, αλλά και των κατάλληλων δασοκομικών μέτρων σε διαχειριζόμενα δάση και δάση ιδιαίτερου οικολογικού ενδιαφέροντος.

by Aristotelis C. Papageorgiou and Dimitrios Kasimiadis

Full paper published in figshare: http://figshare.com/articles/The_genetic_component_of_biodiversity_in_forest_ecosystems/157195

Also available through figshare:

http://figshare.com/articles/Genetic_implications_of_forest_management_in_the_Mediterranean/157167

Mediterranean forests are characterized by high complexity and biological richness at all levels. Genetic diversity of Mediterranean forest species has been found to be higher than the one of central and northern Europe. It is important for the maintenance of forest cover and the adaptation of forests under adverse conditions towards environmental change. Genetic diversity in the Mediterranean forests has been shaped by the climatic and the geographical history of the region. However, the most important factor influencing diversity is the presence of human in the region. The impact of forest management techniques and other human activities on genetic diversity is analyzed. Sustainable forest management in the Mediterranean should take this information in account and include measures for the maintenance of genetic diversity of forest species. This will then secure the long-term character of forestry in the region and the production of goods and services for the society.

Beech has a broad European expansion and builds its southern most populations in Greece. Three polymorphic cpDNA microsatellite primers were used to describe the variation patterns of this tree in 40 populations. As many as 13 haplotypes were identified. Most of the variation was distributed among populations, but a considerable variation was also observed within some populations. No strong spatial structure was detected suggesting complex postglacial migration patterns. Possible explanations include the existence of several separated refugia in the region, the recolonization of mountains from different beech lineages and the formation of an introgression zone between two different beech subspecies in the broader area of Rodopi.